تنیده با شب

چند روز پیش تو مدرسه بهار جلسه بود. یه حرفی زدم. اگرچه درست بود ولی دلیلی که برای درست بودن حرفم آوردم تقریبا تخمی بود.

بعد دیدم نگاهم شبیه د شده. چیزی که اصلا دوست نداشتم. بعد یاد این دو تا ضرب المثل افتادم.

به نظر شما کدوم یکی از این ضرب المثلها زورش بیشتره:
کمال همنشین در من اثر کرد
یا
ادب از که آموختی

؟؟؟؟؟؟

پ.ن: کاشکی یکی تو مغز اون آدم کودن بی شعور فرو می کرد که آقاجان دست از سرکچل من بردار.

پ‌ن: وقتی می گویی دوستت دارم انگار روی تمام زخمهای تنم بذر می کاری. جوانه می زنم. سبز می شوم.

گاهی انقد ذهنم آروم و راحته که انگار در یک بی وزنی، بی مکانی و بی زمانی قرار دارم‌. تازگیها از این تجربه ارزشمند لذت می برم. از تهی بودن و هیچ بودن. نخواستن و رهایی از همه چیز و همه کس.