تنیده با شب

از اینکه در تمام این سالها جای من تصمیم گرفتی متنفرم. از اینکه منو مسئول تصمیماتم می دونی متنفرم. از اینکه مدام برام حرف می زنی و نصیحت می کنی متنفرم. از اینکه مدام در جایگاه متهم قرار می گیرم متنفرم. از اینکه خودتو مقدس می دونی و مبرا و من در تمام اشتباهات مقصر متنفرم.
متنفر
می فهمی؟ متنفر.

مثل آدمی شدم که یکی دیگه جاش داره زندگی می کنه.

پ.ن: خدایا دارم به کجا میرم؟ کدوم سمت؟ من خودمو گم کردم. گم و گور.