تنیده با شب

به نظرم گوش دادن به موسیقی آدابی داره. مثلا وقتی داری یه آهنگی رو که دوس داری گوش می کنی نباید همزمان کارای دیگه کنی . مثلا جارو کنی یا ظرف بشوری. باید تمام تمرکزت روی کلمه ها و نتها باشه. مثلا وقتی داری ابی گوش میدی که میخوونه : ای که دستت به نوشتن آشناست ، دلت از جنس دل خسته ماست .... اصلا نباید بری غذا درس کنی باید بشینی و تمام گوش و جانت به موسیقی باشه. در غیر این صورت به ساحت مقدس کلمه و نت بی احترامی کردی.

امروز حس کردم ابی اینو واسه من خوونده. به د میگم ببین واسه من داره میخوونه. نگاهی عاقل اندر سفیه تحویلم داد.

چن وقت پیش یه فیلم معرفی کردم یعنی ترجمه کردم به اسم مگان. بعد یکی از شبکه ها تبلیغشو گذاشت. امشب نشون داد. بهار خیلی دوس داشت ببینه فیلمو. یه کم ترسناک و یه کم روانشناسانه بود.

پ.ن: واقعا بابا برای د حکم هوو رو داره. من نمی دونم این همه تنفر از کجا میاد. همین که میگم میخام برم اونجا سریع تغییر چهره میده. اخم و تخم می کنه و هزارتا فکر تو سرش میاد. امروز تنها رفتم. بهار گفت من نمیام چون برگردیم بابا میخاد دعوا کنه. میخاستم شام بمونم بعد از نیم ساعت د یه اس ام اس بلندبالای مزخرف برام فرستاد که در جوابش گفتم برمی گردم. بعد از نیم ساعت دوباره اس داد دیر کردی؟ گفتم داره نماز میخوونه. بخوونه میام.

احساس برده داری بهم دست میده. انگار عصر حجره. نمی دونم چقدر دیگه می تونم صبوری کنم و هیچی نگم. در حال انفجارم. بدیش اینه که بعدش باید کلی دلجویی کنی که دیگه این کارم نمی کنم. من خرو بگو موقع رفتن بوسش کردم و خداحافظی کردم. اخه ارزش داری واقعا؟ چمه من؟