تنیده با شب

خیلی خسته ام. خیلیییی
حالم از دانشگاه کذایی و درس به هم خورد. دانشگاه رفتم که از محیط دانشگاه و مراوده با اساتید و دانشجوها استفاده کنم. اگه میخاستم مجازی درس بخونم که پیام نور می خوندم. این همه شهریه واسه کلیله و دمنه و کشف المحجوب و رساله قشیریه و ... درسای منسوخ شده که هیچی به بار علمی ت اضافه نمی کنه که هیچ، جلوی مطالعه آزادت رو هم می گیره.

تو این شرایط اقتصادی کلی باید پول بدم واسه شهریه و کلاس مجازی تخمی. اونم با فشار عصبی و استرس. درصورتیکه با این پول میتونم کلاس زبان میرم که بیشتر به درد میخوره یا ورزش کنم که بهش بیشتر نیاز دارم.

درس خوندن باید با لذت و کیف باشه نه با زجر و حرص.

وقتی به پایان نامه و وضع نابسامان اینترنت و ... فک می کنم، بیشتر حس تنفر پیدا می کنم. و به حماقتم پی می برم.
البته اون موقع که اقدام کردم شرایط اینجوری نبود. الان انصراف از دانشگاه حدود ۲۰ میلیون برام آب میخوره.

فردا احتمالا برم دانشگاه ببینم میشه چونه زد یا چه غلطی کنم.