تنیده با شب

هر سال صبح روز مادر از خواب که بیدار میشم میخوام خودمو گول بزنم که امسال فرق داره، د حتما تبریک میگه. ولی خب می بینم به ت.خم چپش هم نیست.

بعد میگم حتما نمی دونه بعد می بینم می دونه ولی حتی زبونش به یه تشکر خشک و خالی هم باز نمیشه.
هر سال با خودم میگم نگفت که نگفت اما بعد می بینم نامردیه واقعا. دیشب خواستم آخر شب بهش بگم که حداقل به عنوان مادر بچه ت می تونستی ازم یه تشکر نه، ولی یه تبریک خشک و خالی بگی. ولی دیدم اصلا دلم نمیخاد همچین چیزی رو هم به رو ش بیارم.
احساس می کنم ناراحتم. اما گذشت.
و همیشه سوال می کنم چقد حق دارم ناراحت شم و یا اینکه مرز توقعم کجاست؟ اصلا حق دارم ناراحت شم و متوقع باشم؟ از کی باید توقع داشته باشم پس؟ و ...

خیلی دلم می خواست با یه مشاور مشورت می کردم.

باز دارم غر میزنم.

دیروز صبح زنگ زدم به زن داداشم و عصر به خاله م تبریک گفتم. شب دخترخاله م زنگ زد و بهم تبریک گفت.
و دوستای مجازی عزیز که واقعا لطف داشتن.

......

هیچ وقت از تخیل خوشم نیومد. از رویاپردازی هم. اما حالاها گاهی که شبا میخوابم ذهنمو پرواز میدم سمت اونایی که دوسشون دارم. روحمو می برم پیش کسایی که دلم میخوادشون ولی نیستن پیشم. خیلی نه. چون زود خوابم میبره و از طرفی نمیخام اون افراد رو هوشیار کنم. فقط کافیه تا ذهنم از تحلیل خبر در اتاق خواب آسوده بشه.

......

باز تمام تنم کرخت شده. شبیه اون موقعها که تازه روماتیسمم شروع شده بود.
من اگه الان هر بیماری‌ای بگیرم یقینا انگیزه‌ای برای مقابله باهاش ندارم. ولی اون موقع داشتم و چقد خوب باهاش مبارزه کردم. به خودم نمره بیست میدم که این همه حس زندگی رو در خودم جاری کردم. اما الان به طرز فاجعه باری داره بهم آسیب وارد میشه و فقط نظاره گرم.

........

توصیه به دوستان عزیز مجرد و یا در شرف ازدواج
اول اینکه اصلا گرد ازدواج نچرخید اگرم خواستید ازدواج کنید توجه کنید که

با آدمایی که تو گذشته شون موندن و مدام از خاطره و گذشته و غیره میگن و یا رویاپردازن و از آینده نامعلوم میگن ازدواج نکنید. ( آینده نگری و برنامه داشتن خوبه البته ها)
با آدمای دل مرده و آیه یاس و بی انگیزه و بی حوصله ازدواج نکنید چون انگیزه و شور و حس و حال شما رم می گیرن و قطعا شما نمی تونید تاثیر بذارید. اونا رو شما تاثیر میذارن.
با آدمایی که همراه نیستن و شریک برنامه ها و اهدافتون نیستن، ازدواج نکنید. اونایی که تو مسائل زیادی باهاتون تفاوت دارن.
حتی اگه عاشقید، ریده میشه به عشق و احساستون و البته زندگیتون.‌ این آدما عوض بشو نیستن. شاید شرایط تغییرشون بده اما به اصل و ذات خودشون برمی گردن. فک نکنید آدما بعد ازدواج تغییر می کنن. بعیده. حتی اگه خودشون بخوان. چون بعد از چن سال همون آشه و همون کاسه .

از ما گفتن بود.....