رهایییییییی
ما در واقع جذب آدمایی میشیم که یه سری ویژگیهای خاص و منحصر به فرد دارن یا منفعت برامون دارن. اگه با گذشت زمان اون ویژگیها از بین بره یا دیگه منفعتی برامون نداشته باشن دیگه جذابیتی هم برامون ندارن. (البته این در مورد طرف مقابل ما هم صدق می کنه. اونا هم به همین خاطر جذب ما میشن)
واسه همین سخته بشه آدمی رو پیدا کرد که دو تا ویژگی رو همزمان و مداوم داشته باشه. چون تجربه ثابت کرده( حداقل تجربه من) یا طرف ویژگی خاصی داشته، اما منفعتی نداشته، یا منفعت داشته اما منحصر به فرد نبوده و در برهه ای کوتاه هر دو رو داشته، اما بعد از گذشت زمان دیگه نه منفعت داشته نه خاص بوده.
واسه همینه که عمر رابطه ها کوتاه شده. رابطه صرفا دو جنس مخالف نیست، بلکه دو تا جنس موافق هم مد نظره.
..........
رها کردن آدمای واقعی برام خیلی راحت تر از آدمای مجازی شده. انگار یه هویج خرابو میندازم سطل آشغال. به همین راحتی! چرا؟ چون وقتی ارزش ندارن، نگه داشتنشون معنی نمیده.
اینو خیلی سخت فهمیدم. ولی فهمیدم و الان خوشحالم که در عرض دو دیقه طرف از ذهنم پاک و بعد به زباله دان تاریخی ذهنم فرستاده میشه! انگار که از اول نبوده.
پ.ن: فیلم کیک محبوب من رو یکی از شبکه ها نشون داد و فک کنم با تاخیر ده دیقه ای فیلم رو دیدم. فیلم فوق العاده قشنگی بود. یک فیلم کاملا ایرانی. با فضای احساسی و عاطفی ایرانی. جز به جز فیلم قشنگ بود. هیچ گونه ضعفی نداشت یا من ندیدم. به نظرم بهترین فیلم ایرانیای بود که در تمام این سالها دیدم. پیشنهاد می کنم حتما ببینید.