امروز رفتیم سر خاک مامان. چقد دلم براش تنگ شده. چقد این روزا جاش خالی ه. آدمیزاد هم عجب فراموش می کنه و میره دنبال زندگیش. البته زندگی همینه.

چقد بیخودیه ماراتن مهمونی. اونم هر روز.

پ.ن: اونایی که اون کانالم رو دارن آپدیت کردمش. یه نثر گذاشتم