تنیده با شب

امروز یه پیکان دیدم، راننده ش جواد یساری گذاشته بود و صداشم بلند کرده بود. تا راننده رو دیدم که پسر جوونی بود حدود 23. 4 ساله نتونستم جلوی خنده مو بگیرم و تا یه خیابون بعد هنوز می خندیدم. البته خنده م به خاطر مسخره کردن نبود.
فقط دوس داشتم بهش بگم حالتو خریدارم داداش.
بعد رسیدم به مغازه لوازم برقی میدون. اونم که همیشه تو فضا هست. عود و عنبری راه میندازه. با کلی از این چراغای تزئینی. اینم خیلی خوبه. یعنی توپه.

اگه دیروز و امروز منو می چلوندن حتما حروف انگلیسی قی می کردم از بس با بهار زبان کار کردم. شایدم خبرای بد رو.

کجای دنیا صبح اول هفته شون با خبر اعدان شروع میشه؟ لعنت بر ظلم و ظالم. خرقانی می گفت هر که در سرای من درآید نانش دهید و از ایمانش مپرسید . چون آنکه در سرای باریتعالی به جان ارزد در سرای بوالحسن به نان ارزد. حالا تو قرن بیست و یک در مهد فرهنگ و هنر و علم انقد راحت جانی گرفته میشه.... لعنت بر دنیایی که همه چیزش بر مبنای پوله. حتی انسانیت.
و این انسانیه که بهش میگن اشرف مخلوقات.